Waarom je radiatieverwarmers steeds kapotgaan (en hoe je het oplost) Als je ooit hebt meegemaakt dat een radiatieverwarmer precies op het aansluitpunt kapotging, weet je hoe frustrerend dat is. Je hangt ze op het plafond van de fabriek – alles ziet er goed uit – en dan… kapot. Het probleem is meestal vrij simpel: de leidingen worden constant blootgesteld aan hoge temperaturen. De meeste goedkope verwarmers maken gebruik van gewone lijm of losse omhulsels, die al na korte tijd barsten. Zodra deze barsten ontstaan, is het einde in zicht. Vocht en stof dringen naar binnen, de draden oxideerden en uiteindelijk gaan de draden kapot. Het “ademen”-probleem Dit is wat er eigenlijk gebeurt. De meeste “commerciële” verwarmer gebruiken gewone materialen voor het afsluiten van de draden. Maar kwartstubes en metalen draden breiden zich niet op dezelfde manier uit wanneer ze heet worden. Hierdoor ontstaat er een opening. We noemen dit “ademen”. Elke keer dat de verwarmer wordt ingeschakeld en uitgeschakeld, wordt er lucht naar binnen gezogen. Als het in de fabriek vochtig of stoffig is, wordt deze lucht samen met vervuilingen naar binnen gebracht. Hierdoor ontstaan er bliksemstoten, waardoor de draden kapotgaan. Het juiste proces Wij doen dit op een andere manier. We gebruiken een vacuümgesloten afsluiting. In plaats van alleen lijm op het oppervlak te smeren, omhullen we de draden met hoogtemperatuurbestendig silicoon of keramiek. Dit materiaal hecht zich chemisch vast aan de buis. Hierdoor ontstaat een luchtdichte barrière. Er komt geen zuurstof meer naar binnen, en de elektriciteit blijft precies waar het hoort. Je vindt dit soort technieken niet in gewone kits of goedkope producten. Het vereist veel precisie – vooral wat betreft de temperatuur waaraan het materiaal wordt geïntroduceerd. Als de temperatuur zelfs maar een paar graden verschilt, ontstaan er al na 500 uur microbarsten. Het is een krappe marge, maar het is de enige manier om de verwarmer lang houdbaar te maken. Een tip bij de installatie Er is hier een compromis. Omdat de afsluiting zo strak is, zijn de draden minder flexibel. Je kunt de draden niet zomaar in een scherpe 90-gradenhoek buigen. Als je dit wel doet, wordt de afsluiting onder druk gezet, waardoor deze na verloop van tijd kan verslechteren. Geef de draden liever wat ruimte om natuurlijk te buigen.