Waarom uw IP44-verwarmers eigenlijk falen (en hoe u dit kunt voorkomen)
U ziet ‘IP44’ overal op de specificaties staan. Het klinkt goed op papier, maar hier is de waarheid: het buitenste omhulsel is meestal niet degene die het begeeft. Het echte probleem zit in de aansluiting van de draden. Wanneer er veel stroom door de verwarmer wordt geleid, wordt de plek waar de draden in het behuizing zitten, een soort ‘hitteval’. Het probleem met ‘goedkope’ verwarmers De meest eenvoudige verwarmers maken gebruik van een rubberen dop of siliconenlijm. Dit werkt wel even, maar na verloop van tijd begint het materiaal broos te worden. Er ontstaan scheuren, waardoor vocht de elektrische verbindingen kan binnendringen. Zodra water in contact komt met hete draden, ontstaan er vonken. Dat betekent dat de verwarmer niet meer werkt. De juiste manier om dit te voorkomen Wij doen dingen iets anders om dit te voorkomen. Eerst gebruiken we fluoropolymeren of siliconenvezels. Deze materialen zijn zeer bestand tegen hoge temperaturen. Vervolgens voegen we een mechanische aarsdichting toe en vullen we de ruimte tussen de draden op met industriële vullingsmateriaal. Hierdoor ontstaat een sterke fysieke barrière die vocht buiten houdt. Tegelijkertijd is het materiaal flexibel genoeg zodat de draden kunnen uitzetten en krimpen zonder dat de aarsdichting beschadigd raakt. Eén nadeel Er is echter wel een nadeel. Omdat we de draden ‘opsluiten’ in een soort tank, kunt u de draden niet zomaar loskoppelen als ze kapotgaan. U kunt geen snelle vervanging uitvoeren. Als een draad kapotgaat, moet u de hele draadset vervangen. Maar eerlijk gezegd is dit een redelijke prijs voor het resultaat. Als u de verwarmers plaatst op een vochtige plek of op een plek waar veel water wordt gebruikt, geloof dan alstublieft niet in een simpele rubberen dop. Als de aarsdichting geen professionele kwaliteit heeft, zal de verwarmer al op de verbindingsspleten kapotgaan, lang voordat de verwarmer zelf kapotgaat.