Dlaczego grzejniki o klasie IP44 w rzeczywistości przestają działać (i jak temu zapobiec) Na kartach specyfikacji często widnieje oznaczenie „IP44”. Na papierze brzmi to doskonale, ale prawda jest taka: to nie zwykle zewnętrzna obudowa jest źródłem problemów. Prawdziwy problem pojawi się w miejscu, gdzie przewody wchodzą do obudowy. Gdy prąd o dużym natężeniu płynie przez element grzewczy, to miejsce staje się prawdziwą pułapką na ciepło. Problemy z tanimi rozwiązaniami Większość prostych grzejników wykorzystuje zwykłe uszczelki gumowe lub silikonowe. To może funkcjonować przez jakiś czas. Ale potem dochodzi do cykli nagrzewania i chłodzenia, co powoduje uszkodzenie izolacji. Wtedy wilgoć może dostać się do punktów połączeń elektrycznych. Gdy woda dotknie gorącego przewodu, powstają iskry, a grzejnik przestaje działać. Prawidłowe rozwiązanie My postępujemy nieco inaczej, aby temu zapobiec. Najpierw używamy osłon z fluoropolimerów lub włókien szklano-silikonowych. Są one wytrzymałe – nie topią się nawet gdy grzejnik pracuje przy maksymalnej temperaturze. Następnie dodajemy mechaniczną uszczelkę i wypełniamy całość specjalnym materiałem uszczelniającym. Dzięki temu powstaje solidna bariera, która chroni przed dostępem wody. Jednocześnie materiał jest elastyczny, więc przewody mogą się rozszerzać i kurczyć bez uszkadzenia uszczelki. To naprawdę skuteczne rozwiązanie. Jedyna wada Istnieje jednak jeden minus. Ponieważ przewody są zamknięte w takiej konstrukcji, jeśli któryś z nich się złamie, nie można po prostu odłączyć go od instalacji. Nie można też szybko wymienić przewodu na miejscu. Trzeba więc zastąpić cały zestaw przewodów. Ale szczerze mówiąc? To uzasadniona cena za taką ochronę. Jeśli montujesz grzejniki w miejscach wilgotnych lub tam, gdzie często polewa się powierzchnie wodą, proszę, nie polegaj na prostych uszczelkach gumowych. Jeśli uszczelnienie nie jest profesjonalnego rodzaju, grzejnik przestanie działać już na poziomie połączeń, zanim w ogóle uszkodzi się element grzewczy.